imbir

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

imbir (język polski)[edytuj]

imbir (1.1)
imbir (1.2)
marynowany imbir (1.3)
wymowa:
IPA[ˈĩmbʲir], AS[ĩmbʹir], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bot.  rodzaj roślin wieloletnich, Zingiber Boehm., pochodzących z Azji i Australii; zob.  też imbir w Wikipedii
(1.2) kulin.  przyprawa z imbiru lekarskiego, Zingiber officinale Rosc., w formie świeżego kłącza lub proszku
(1.3) kulin.  jarzyna z kłącza imbiru japońskiego, Zingiber mioga (Thunb.) Roscoe
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Imbir uprawiany jest na Jamajce.
(1.2) Często dodaję imbiru do ciasta.
(1.3) Lubię marynowany imbir do sushi.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.2) przyprawa
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  imbirowiec m , imbirowate nm.-os. 
przym.  imbirowy, imbirowaty
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: