Diogenes

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: DiògenesDiógenesDíogenesDíogenés

Diogenes (język polski)[edytuj]

Diogenes (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) greckie imię męskie; zob.  też Diogenes w Wikipedii
(1.2) filoz.  starożytny grecki filozof o przydomku Pies, pochodzący z Synopy, głosiciel ubóstwa i powrotu do natury, prekursor cyników; zob.  też Diogenes z Synopy w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Mam na imię Diogenes i jestem armatorem z Salonik.
(1.2) Muszę tylko sprzedać moją willę w mieście i jak Diogenes zamieszkać w beczce po winie.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) święty / błogosławiony Diogenes • mieć na imię / nosić imię / nazywać się Diogenes • nadać imię Diogenes • imieniny Diogenesa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) imię
(1.2) cynik
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  Diogenesowy
związki frazeologiczne:
beczka Diogenesalatarnia Diogenesazespół Diogenesapuchar Diogenesa
etymologia:
(1.1) gr.  Διογένης < gr.  Διός + γένοςZeus + ród, „z rodu Zeusa”
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Frank S. Becker Cena purpury, tłum. Jacek Jurczyński, Wydawnictwo M, Kraków 2008, ISBN 978-83-7595-087-8, s.115

Diogenes (język angielski)[edytuj]

Diogenes (1.2)
wymowa:
bryt.  IPA: /daɪˈɒdʒəniːz/
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) Diogenes (imię męskie)
(1.2) Diogenes (filozof)
odmiana:
(1.1-2) lp  Diogenes; lm  Diogeneses
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: