kazanie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
kazanie (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) część mszy, przemowa, wygłaszana zwykle przez osobę duchowną wyznania chrześcijańskiego, która ma za zadanie nauczanie i przekazanie treści religijnych; zob. też kazanie w Wikipedii
- (1.2) pot. mowa umoralniająca
- (1.3) rzecz. odczas. od kazać
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kazanie kazania dopełniacz kazania kazań celownik kazaniu kazaniom biernik kazanie kazania narzędnik kazaniem kazaniami miejscownik kazaniu kazaniach wołacz kazanie kazania - (1.3)
przypadek liczba pojedyncza mianownik kazanie dopełniacz kazania celownik kazaniu biernik kazanie narzędnik kazaniem miejscownik kazaniu wołacz kazanie
- przykłady:
- (1.1) Ksiądz odprawił kazanie.
- (1.2) Jeżeli wrócę do domu po północy to znowu będę miał kazanie od żony.
- (1.3) Kazanie mu iść precz nie było najlepszym pomysłem.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- prawić kazanie • siedzieć jak na tureckim kazaniu
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2) sermon
- francuski: (1.1-2) sermon m
- hiszpański: (1.1-2) sermón m
- japoński: (1.1-2) 説教
- nowogrecki: (1.1) κήρυγμα n; (1.2) δασκάλεμα n
- słowacki: (1.1) kázeň
- szwedzki: (1.1) predikan w
- wilamowski: (1.1) prydik f
- źródła:
