kazanie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

kazanie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[kaˈzãɲɛ], AS[kazãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. -ni…  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) część mszy, przemowa, wygłaszana zwykle przez osobę duchowną wyznania chrześcijańskiego, która ma za zadanie nauczanie i przekazanie treści religijnych; zob.  też kazanie w Wikipedii
(1.2) pot.  mowa umoralniająca
(1.3) rzecz. odczas.  od: kazać (nazwa czynności)
odmiana:
(1.1-2)
(1.3)
przykłady:
(1.1) Ksiądz odprawił kazanie.
(1.2) Jeżeli wrócę do domu po północy to znowu będę miał kazanie od żony.
(1.3) Kazanie mu iść precz nie było najlepszym pomysłem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  kazalnica f 
związki frazeologiczne:
prawić kazaniesiedzieć jak na niemieckim kazaniu / siedzieć jak na tureckim kazaniu
etymologia:
(1.1-3) pol.  kazać[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Radosław Grześkowiak, Ewa Nawrocka, Bolesław Oleksowicz, Stanisław Rosiek, Między tekstami 2. Renesans. Barok. Oświecenie (echa współczesne), wyd. III, wyd. słowo / obraz terytoria, Gdańsk 2005, s. 73.