tradycyjny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

tradycyjny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌtradɨˈʦ̑ɨjnɨ], AS[tradycyi ̯ny], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) wywodzący się z tradycji; stanowiący element tradycji, zwyczaju; wykonany w sposób nakazany tradycją
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Dzieci wystąpiły w tradycyjnych strojach ludowych.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zwyczajowy, ludowy, niezmienny, konwencjonalny
antonimy:
(1.1) nowoczesny, rewolucyjny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tradycja f, tradycjonalista m, tradycjonalistka f, tradycjonalizm m, tradycyjność f
przysł. tradycyjnie
przym. tradycjonalistyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: