tradycyjny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

tradycyjny (język polski) [edytuj]

wymowa:
IPA: [ˌtradɨˈʦ̑ɨjnɨ], AS: [tradycyi ̯ny], zjawiska fonetyczne: akc. pob. 
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) wywodzący się z tradycji; stanowiący element tradycji, zwyczaju; wykonany w sposób nakazany tradycją
odmiana:
(1.1)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
m.-os. /mzw  mrz  f  n  m.-os.  nm.-os. 
mianownik tradycyjny tradycyjna tradycyjne tradycyjni tradycyjne
dopełniacz tradycyjnego tradycyjnej tradycyjnego tradycyjnych
celownik tradycyjnemu tradycyjnej tradycyjnemu tradycyjnym
biernik tradycyjnego tradycyjny tradycyjną tradycyjne tradycyjnych tradycyjne
narzędnik tradycyjnym tradycyjną tradycyjnym tradycyjnymi
miejscownik tradycyjnym tradycyjnej tradycyjnym tradycyjnych
wołacz tradycyjny tradycyjna tradycyjne tradycyjni tradycyjne
przykłady:
(1.1) Dzieci wystąpiły w tradycyjnych strojach ludowych.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zwyczajowy, ludowy, niezmienny, konwencjonalny
antonimy:
(1.1) nowoczesny, rewolucyjny
wyrazy pokrewne:
rzecz.  tradycja f , tradycjonalista m , tradycjonalistka f , tradycjonalizm m , tradycyjność f 
przysł.  tradycyjnie
przym.  tradycjonalistyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=tradycyjny&oldid=2901132”