miedza

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

miedza (język polski)[edytuj]

miedza (1.1)
wymowa:
IPA[ˈmʲjɛʣ̑a], AS[mʹi ̯eʒa], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wąski pas ziemi będący granicą między obszarami rolnymi, działkami budowlanymi; zob.  też miedza w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) (…) A wszystko przepasane, jakby wstęgą, miedząZieloną, na niej z rzadka ciche grusze siedzą.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) spór / walka o miedzę • kłócić się / walczyć o miedzę • rosnąć na miedzy
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  miedzuch m 
przym.  miedzowy, miedzuchowy
związki frazeologiczne:
graniczyć / sąsiadować / mieszkać o miedzęspać jak zając pod miedzątłumaczyć coś komuś jak chłop krowie na miedzyzgubić serce pod miedzą
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Adam Mickiewicz Pan Tadeusz, Inwokacja