cosinus
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] cosinus (język polski)
- wymowa:
- ‹kos-inus›, IPA: [kɔˈsʲĩnus], AS: [kosʹĩnus], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• nie dwuz. wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) mat. funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej przyległej do danego kąta do długości przeciwprostokątnej. zob. też cosinus w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik cosinus cosinusy dopełniacz cosinusa cosinusów celownik cosinusowi cosinusom biernik cosinus cosinusy narzędnik cosinusem cosinusami miejscownik cosinusie cosinusach wołacz cosinusie cosinusy
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) kosinus
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- zob. też etymologia funkcji trygonometrycznych w Wikipedii
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- źródła:
[edytuj] cosinus (interlingua)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) kosinus
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- Hasło zostało zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
- źródła:
[edytuj] cosinus (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 182, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001. ISBN 91-7227-281-3.