dzik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Dzik

[edytuj] dzik (język polski)

dziki (1.1)


wymowa: IPA: [ʥ̑ik], AS: [ʒ́ik], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool.  gatunek ssaka z rzędu parzystokopytnych; zob.  też dzik w Wikipedii
(1.2) pot.  osoba nietowarzyska

odmiana: (1.1,2) lp  dzik, ~a, ~owi, ~a, ~iem, ~u, ~u; lm  ~i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i przykłady:

(1.1) Nagle konający dzik podniósł się i zaatakował. (Tsunetomo Yamamoto, Hagakure)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  dziczyzna; przym.  dziki; przysł.  dziko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/dzik”