vild
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
vild (język szwedzki) [edytuj]
- wymowa:
- wymowa
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) dziki
- odmiana:
- (1.1) vild, vildt, vilda; st. wyższy vildare; st. najwyższy vildast
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) att bli ~ → dziczeć; vildand, vildbasare, vilddjur, vildhjärna, vildkatt, vildmark, vildsint, vildsvin, vildvin
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- i ~ fart → z szaloną szybkością, w dzikim tempie; ~a barnungar → rozwydrzone (rozhukane) dzieciaki
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
