jeleń
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] jeleń (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zool. duży ssak lądowy o rozłożystym porożu u samców; zob. też jeleń w Wikipedii
- (1.2) o człowieku, którego łatwo oszukać
odmiana: (1.1-2) lp jele|ń, ~nia, ~niowi, ~nia, ~niem, ~niu, ~niu; lm ~nie, ~ni (nie: ~niów), ~niom, ~nie, ~niami, ~niach, ~nie przykłady:
- (1.1) Była to pora bekowiska, więc puszcza brzmiała naokół groźnymi rykami jeleni. (H. Sienkiewicz: Potop)
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.2) naiwniak, frajer, lolek, durniacha
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. jelonek m; przym. jeleni
związki frazeologiczne: (1.2) wyjść na jelenia, znaleźć jelenia
etymologia:
uwagi: (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki tłumaczenia:
- angielski: (1.1) deer, stag
- esperanto: (1.1) cervo
- fiński: (1.1) hirvieläin
- francuski: (1.1) cerf m
- grecki: (1.1) ελάφι n
- hiszpański: (1.1) ciervo m
- holenderski: (1.1) hert n
- islandzki: (1.1) hjörtur m
- niemiecki: (1.1) Hirsch m
- norweski (bokmål): (1.1) hjort m
- staroegipski: (1.1)
(hnn) - szwedzki: (1.1) hjort w
