pozór

pozór (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈpɔzur], AS: [pozur]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) to, co jest widoczne na zewnątrz, nierzadko udane

(1.2) reg. śl. regionalizm śląski uwaga

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	pozór	pozory
dopełniacz	pozoru	pozorów
celownik	pozorowi	pozorom
biernik	pozór	pozory
narzędnik	pozorem	pozorami
miejscownik	pozorze	pozorach
wołacz	pozorze	pozory

przykłady:

(1.1) Kaśka wydaje się być radosna, ale to tylko pozory. Śmierć przyjaciela bardzo ją przybiła.

(1.2) Dej se pozór. → Uważaj.

składnia:

kolokacje:

(1.1) zachowywać pozory; robić coś dla pozoru; pod pozorem czegoś; pod żadnym pozorem; stwarzać pozory czegoś

synonimy:

(1.1) symulacja, udawanie, płaszczyk, pretekst, mina

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik pozorować

przym. przymiotnik pozorny

przysł. przysłówek pozornie

związki frazeologiczne:

pozory mylą

etymologia:

(1.2) kalka językowa z czeskiego pozor

uwagi:

tłumaczenia:

(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: uwaga

• angielski: (1.1) appearance
• interlingua: apparentia
• niemiecki: (1.1) Anschein m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) sken n rodzaj nijaki

źródła: