artefakt
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: Artefakt
[edytuj] artefakt (język polski)
wymowa: IPA: [arˈtɛfakt]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) przedmiot wykonany ludzką ręką; zob. też artefakt (antropologia) w Wikipedii
- (1.2) biol. med. struktura lub własność, która nie pojawiła się naturalnie w badanym zjawisku, ale jako rezultat oddziaływania zewnętrznego lub błędu pomiarowego; zob. też artefakt (histologia) w Wikipedii
odmiana: (1.1,2) lp ~|t, ~tu, ~towi, ~t, ~tem, ~cie, ~cie; lm ~ty, ~tów, ~tom, ~ty, ~tami, ~tach, ~ty przykłady:
- (1.1) Znalezisko kości mamuta otaczały krzemienne artefakty.
- (1.2) W wyniku przypadkowych ruchów kabli na wykresie EEG pojawił się artefakt.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) przedmiot kultury materialnej; (1.2) zaburzenie
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: łac. arte factum (sztucznie wytworzone)[1]
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) artefact, artifact; (1.2) artifact
- czeski: (1.2) artefakt m
- duński: (1.1) artefakt n
- francuski: (1.2) artéfact m, artefact m
- hiszpański: (1.2) artefacto m
- holenderski: (1.2) artefact
- interlingua: artefacto
- niemiecki: (1.1-2) Artefakt n
- portugalski: (1.2) artefacto m
- rosyjski: (1.1-2) артефакт m
- szwedzki: (1.2) artefakt
- węgierski: (1.2) mütermék
- włoski: (1.2) artefatto m
źródła:
