zaburzenie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

zaburzenie (język polski) [edytuj]

wymowa:
IPA: [ˌzabuˈʒɛ̃ɲɛ], AS: [zabužẽńe], zjawiska fonetyczne: zmięk. • nazal. • -ni… • akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) nieprawidłowość w działaniu czegoś powodująca odchylenie od określonej normy
odmiana:
(1.1)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik zaburzenie zaburzenia
dopełniacz zaburzenia zaburzeń
celownik zaburzeniu zaburzeniom
biernik zaburzenie zaburzenia
narzędnik zaburzeniem zaburzeniami
miejscownik zaburzeniu zaburzeniach
wołacz zaburzenie zaburzenia
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) ~e wzroku • ~e psychiczne/seksualne • zaburzenie osobowości
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  zaburzać, zaburzyć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=zaburzenie&oldid=3341849”