zaburzenie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] zaburzenie (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) nieprawidłowość w działaniu czegoś powodująca odchylenie od określonej normy
(1.2) rozruchy, zamieszki

odmiana: (1.1) lp  zaburzeni|e, ~a, ~u, ~e, ~em, ~u, ~e; lm  ~a, zaburzeń, ~om, ~a, ~ami, ~ach, ~a przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje: (1.1) ~e wzrokowe, ~e psychiczne, ~e seksualne
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas.  zaburzać, zaburzyć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: (1.2) w lm  tłumaczenia: