zaspokoić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zaspokoić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌzaspɔˈkɔjiʨ̑], AS[zaspokoi ̯ić], zjawiska fonetyczne: epenteza i ̯ akc. pob.
?/i
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. zaspokajać)

(1.1) zadowolić kogoś, dając mu to, czego potrzebuje lub pragnie[1]
(1.2) daw. praw. spłacić, uregulować dług[2]
(1.3) daw. przywrócić spokój, uspokoić, uwolnić od niepokoju[2]
(1.4) daw. załatwić[3]

czasownik zwrotny dokonany zaspokoić się (ndk. zaspokajać się)

(2.1) daw. uspokoić się, pozbyć się niepokoju[2]
(2.2) daw. zostać uśmierzonym, uspokojonym[2]
(2.3) praw. spłacić się
odmiana:
(1.1-3) koniugacja VIa
(2.1-3) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Podczas gdy Francja i Wielka Brytania wciąż polegają na energii jądrowej, Niemcy wyłączają kolejne elektrownie atomowe i chcą zaspokoić swoje zapotrzebowanie na energię dzięki źródłom odnawialnym[4].
(1.2) Swoboda korzystania z nieruchomości (…) byłaby iluzoryczna, wartość nieruchomości obciążonej hipoteką najczęściej znacząco zmniejszona, zaś właściciel (…) musiałby liczyć się z obowiązkiem zaspokojenia wierzyciela hipotecznegoczytamy w uzasadnieniu wyroku[5].
(2.3) Określenie sposobu zaspokojenia się wierzyciela z przewłaszczonej rzeczy oraz warunki dokonania tej czynności nie należą do przedmiotowo istotnych elementów umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie[6].
składnia:
(1.1-4) zaspokoić + B.
(2.1-2) zaspokoić się + N.
kolokacje:
(1.1) zaspokoić głód / pragnienie / potrzeby / ciekawość • zaspokoić (kogoś) seksualnie[7]
(1.2) zaspokoić dług
(1.4) zaspokoić sprawę / interes
synonimy:
(1.1) zadowolić, nasycić, dogodzić, ulżyć
(1.3) uciszyć, uspokoić, złagodzić, wyciszyć
(1.2) uregulować, spłacić, naprawić
(1.4) załatwić, dokończyć, zrobić
(2.1) uciszyć się, uspokoić się, wyciszyć się
(2.3) spłacić się
antonimy:
(1.1) zabrać, utrudnić
(1.2) zadłużyć
(1.3) zdenerwować, rozgniewać, zezłościć, pot. wkurzyć, wnerwić, wulg. wkurwić
(2.1) zdenerwować się, rozgniewać się, zezłościć się, pot. wkurzyć się, wnerwić się, wulg. wkurwić się
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. spokojny, pokój mrz, spokój m, spokojność ż, spokojnik m, spokojnica ż, uspokojenie n, uspokajanie n, uspokajacz m, uspokoiciel m, uspokoicielka ż, zaspokojenie n, zaspokajanie n, zaspokajacz m
czas. spokoić ndk., uspokoić dk., uspokajać ndk., zaspokajać ndk.
przym. spokojny, spokojniutki, spokojniuteńki, spokojniuchny, spokojniusieńki, uspokajający, uspokojony, zaspokajalny, zaspokojony
przysł. spokojnie, spokojno, spokojniutko, spokojniuteńko, spokojniuchno, spokojniusieńko, uspokajająco, zaspokajająco
wykrz. spokojnie, spox, spoko, spoczko
partyk. spoko, spoczko
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. za- + spokój + -ić
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: zaspokajać
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „zaspokoić-zaspokajać” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „zaspokoić” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „zaspokoić” w: Antoni Krasnowolski, Władysław Niedźwiedzki, M. Arcta Słownik Staropolski, 1920.
  4. "FAZ": Decyzja KE ciosem dla polityki klimatycznej Niemiec - Dziennik.pl
  5. Wraz z mieszkaniem kupili długi dewelopera. Uratował ich dopiero Sąd Najwyższy. To ważny wyrok dla osób planujących zakup nieruchomości | Dziennik Zachodni, Przemysław Zańko
  6. CIT. Komentarz: Podatki i rachunkowość
  7. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „zaspokoić” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.