spokojny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

spokojny (język polski)[edytuj]

spokojne (1.3) wody w zatoce
wymowa:
IPA[spɔˈkɔjnɨ], AS[spokoi ̯ny] wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) o człowieku: zachowujący się w sposób opanowany i zrównoważony
(1.2) świadczący o spokoju, równowadze wewnętrznej
(1.3) o morzu, wodzie: niezmącony
(1.4) nierzucający się w oczy
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Adam jest bardzo spokojnynigdy się z nikim nie kłóci.
(1.3) Kapitan powiedział, że morze jest dzisiaj wyjątkowo spokojne.
(1.4) Lubię ubierać się w spokojnych kolorach. Nie przepadam za jaskrawościami.
składnia:
kolokacje:
(1.2) spokojny ton • spokojna twarz • spokojne zachowanie
(1.3) Ocean Spokojny
synonimy:
(1.1) opanowany
(1.2) opanowany
(1.3) cichy, stonowany, zgaszony, umiarkowany
antonimy:
(1.1) niespokojny, agresywny, gwałtowny
(1.2) niespokojny
(1.3) niespokojny
(1.4) krzykliwy, jaskrawy, żywy
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. spokój m, spokojność ż, pokój m
czas. uspokoić, uspokajać
przym. spokojniutki
przysł. spokojnie, spokojniutko
wykrz. spoko, spox
związki frazeologiczne:
spokojny wariatspokojna głowaspokojna twoja rozczochrana
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: