zaspokajać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zaspokajać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌzaspɔˈkajäʨ̑], AS[zaspokai ̯äć], zjawiska fonetyczne: podw. art.akc. pob.
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. zaspokoić)

(1.1) zadowalać kogoś, dając mu to, czego potrzebuje lub pragnie[1]
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Czekolada zaspokaja głód, ale co najważniejsze, daje dużo energii[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) zaspokajać potrzeby
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zaspokajanie n, zaspokojenie n
czas. zaspokoić dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło zaspokoić-zaspokajać w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Wiesław Koluch, Z pamiętnika polskiego najemnika, 2000, Narodowy Korpus Języka Polskiego.