niepokój

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

niepokój (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɲɛˈpɔkuj], AS[ńepokui ̯], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) stan emocjonalny, który charakteryzuje się napięciem, pobudzeniem psychicznym, brakiem równowagi
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zaniepokojenie, obawa, zatroskanie, troska, zagubienie
antonimy:
(1.1) spokój
hiperonimy:
(1.1) strach
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. niepokojenie n, zaniepokojenie n
czas. niepokoić ndk., zaniepokoić dk.
przym. niespokojny, niepokojący
przysł. niepokojąco
związki frazeologiczne:
kino moralnego niepokoju
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.