spoko

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

spoko (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈspɔkɔ], AS[spoko] wymowa ?/i
znaczenia:

wykrzyknik

(1.1) pot. spokojnie, zachowaj spokój, nie denerwuj się[1]
(1.2) pot. dobrze, w porządku
odmiana:
(1.1-2) nieodm.
przykłady:
(1.1) Spoko, stary! Schowaj kosę!
(1.2) Jak ci minął dzień? Spoko!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) spokojna twoja rozczochrana
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. spokój m, spokojność ż, pokój m
przym. spokojny, spokojniutki
przysł. spokojnie, spokojniutko, spox, spoczko
wykrz. spokojnie, spox
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. spokojnie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 287, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.