czynność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

czynność (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʧ̑ɨ̃nːɔɕʨ̑], AS•ność], zjawiska fonetyczne: nazal. gemin.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wykonywanie, robienie czegoś
(1.2) działanie, funkcjonowanie
odmiana:
(1.1-2) lp  czynnoś|ć ~ci, ~ci, ~ć, ~cią, ~ci, ~ć; lm  ~ci, ~ci, ~ciom, ~ci, ~ciami, ~ciach, ~ci
przykłady:
(1.1) Prokurator rozpoczął czynności wyjaśniające.
(1.2) Lekarz zauważył ustanie czynności serca i rozpoczął reanimację.
składnia:
kolokacje:
zawiesić czynności, zawiesić kogoś w czynnościach
(1.1) czynności sądu/administracyjne/przygotowawcze
(1.2) ~ mózgu/serca/płuc
synonimy:
(1.2) akcja
antonimy:
(1.1) bierność
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1) przym.  czynny
przysł.  czynnie
rzecz.  czynienie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: