dokończyć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dokończyć (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. dokańczać)

(1.1) zob. dokańczać
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. koniec mrz, dokończenie n, zakończenie n
przym. skończony
związki frazeologiczne:
etymologia:
rzecz. dokończenie n, dokańczanie n, kończenie n, koniec m
czas. dokańczać ndk., kończyć ndk., skończyć dk.
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: