uspokajający
uspokajający (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
imiesłów przymiotnikowy czynny
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik uspokajający uspokajająca uspokajające uspokajający uspokajające dopełniacz uspokajającego uspokajającej uspokajającego uspokajających celownik uspokajającemu uspokajającej uspokajającemu uspokajającym biernik uspokajającego uspokajający uspokajającą uspokajające uspokajających uspokajające narzędnik uspokajającym uspokajającą uspokajającym uspokajającymi miejscownik uspokajającym uspokajającej uspokajającym uspokajających wołacz uspokajający uspokajająca uspokajające uspokajający uspokajające
- przykłady:
- (1.1) Znany jest też z produkcji witamin i valium — przez dziesięciolecia najczęściej używanego leku uspokajającego, który wynaleziony w 1963 r. przyniósł koncernowi miliardy[2].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. spokojny, spokój m, spokojność ż, spokojnik m, spokojnica ż, uspokojenie n, uspokajanie n, uspokajacz m, uspokoiciel m, uspokoicielka ż, zaspokojenie n, zaspokajanie n, zaspokajacz m
- czas. spokoić ndk., uspokoić dk., uspokajać ndk., zaspokoić dk., zaspokajać ndk.
- przym. spokojny, spokojniutki, spokojniuteńki, spokojniusieńki, spokojniuchny, uspokojony, zaspokajalny, spokojno
- przysł. spokojnie, spokojno, spokojniutko, spokojniuteńko, spokojniuchno, spokojniusieńko, uspokajająco
- wykrz. spokojnie, spox, spoko, spoczko
- partyk. spoko, spoczko
- ims. uspokojony
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) soothing, tranquillizing, tranquillising
- duński: (1.1) beroligende
- źródła:
- ↑
Hasło „uspokajający” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Paweł Filus, Lek na cały lęk, „Polityka nr 2527”, 2005-10-29, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
