rozum
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
rozum (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zdolność ludzkiego umysłu do operowania pojęciami abstrakcyjnymi lub zdolność analitycznego myślenia; zob. też rozum w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rozum rozumy dopełniacz rozumu rozumów celownik rozumowi rozumom biernik rozum rozumy narzędnik rozumem rozumami miejscownik rozumie rozumach wołacz rozumie rozumy
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. rozumieć, rozumować
- przym. rozumny
- rzecz. porozumienie mrz, zrozumienie n, zdrobn. rozumek m
- przysł. rozumnie, rozumowo
- przym. rozumny, rozumowy
- związki frazeologiczne:
- co głowa, to rozum • chłopski rozum • ćwiczenie rozum sprawuje, przechadzka siły szanuje • pójść po rozum do głowy
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) reason
- arabski: (1.1) عقل, رشد
- bośniacki: (1.1) razum m
- dolnołużycki: (1.1) rozym
- esperanto: (1.1) intelekto, racio
- fiński: (1.1) järki
- górnołużycki: (1.1) rozum m
- hiszpański: (1.1) razón; (1.2) entendimiento
- islandzki: (1.1) vit n
- jidysz: (1.1) פֿאַרשטאַנד
- niemiecki: (1.1) Verstand m
- polski język migowy:
(w zapisie )
- portugalski: (1.1) razão
- rosyjski: (1.1) ум m
- staroegipski: (1.1)
(ỉb)
- suahili: (1.1) akili
- sycylijski: (1.1) raggiuni
- węgierski: (1.1) értelem
- włoski: (1.1) ragione
- źródła:
