rozum

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

rozum (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈrɔzũm], AS[rozũm], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zdolność ludzkiego umysłu do operowania pojęciami abstrakcyjnymi lub zdolność analitycznego myślenia; zob. też rozum w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) umysł, mądrość, rozsądek, roztropność, st.pol. smysł
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. rozumieć, rozumować
przym. rozumny
rzecz. porozumienie mrz, zrozumienie n; zdrobn. rozumek m
przysł. rozumnie, rozumowo
przym. rozumny, rozumowy
związki frazeologiczne:
co głowa, to rozumchłopski rozumćwiczenie rozum sprawuje, przechadzka siły szanujedostać małpiego rozumupójść po rozum do głowy
etymologia:
uwagi:
zob. też rozum w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła:

rozum (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) rozum
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. rozumět
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: