rozum

rozum (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈrɔzũm], AS: [rozũm], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zdolność ludzkiego umysłu do operowania pojęciami abstrakcyjnymi lub zdolność analitycznego myślenia; zob. zobacz też rozum w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	rozum	rozumy
dopełniacz	rozumu	rozumów
celownik	rozumowi	rozumom
biernik	rozum	rozumy
narzędnik	rozumem	rozumami
miejscownik	rozumie	rozumach
wołacz	rozumie	rozumy

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) umysł, mądrość, rozsądek, roztropność, starop. staropolski smysł

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik rozumieć, rozumować

przym. przymiotnik rozumny

rzecz. rzeczownik porozumienie mrz rodzaj męskorzeczowy, zrozumienie

przysł. przysłówek rozumnie

związki frazeologiczne:

co głowa, to rozum • chłopski rozum • ćwiczenie rozum sprawuje, przechadzka siły szanuje • pójść po rozum do głowy

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) reason
• arabski: (1.1) عقل, رشد
• dolnołużycki: (1.1) rozym
• esperanto: (1.1) intelekto
• fiński: (1.1) järki
• górnołużycki: (1.1) rozum
• hiszpański: (1.1) razón; (1.2) entendimiento
• islandzki: (1.1) vit n rodzaj nijaki
• jidysz: (1.1) פֿאַרשטאַנד
• niemiecki: (1.1) Verstand m rodzaj męski
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• rosyjski: (1.1) ум m rodzaj męski
• staroegipski: (1.1) (ỉb)
• suahili: (1.1) akili
• węgierski: (1.1) értelem
• włoski: (1.1) ragione

źródła:

rozum (język górnołużycki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rozum

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik rozumić

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: