rozum

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

rozum (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈrɔzũm], AS[rozũm], zjawiska fonetyczne: nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zdolność ludzkiego umysłu do operowania pojęciami abstrakcyjnymi lub zdolność analitycznego myślenia; zob.  też rozum w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) umysł, mądrość, rozsądek, roztropność, st.pol.  smysł
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  rozumieć, rozumować
przym.  rozumny
rzecz.  porozumienie mrz , zrozumienie n ; zdrobn.  rozumek m 
przysł.  rozumnie, rozumowo
przym.  rozumny, rozumowy
związki frazeologiczne:
co głowa, to rozumchłopski rozumćwiczenie rozum sprawuje, przechadzka siły szanujedostać małpiego rozumupójść po rozum do głowy
etymologia:
uwagi:
zob.  też rozum w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła:

rozum (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) rozum
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  rozumět
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: