rozum
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] rozum (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zdolność ludzkiego umysłu do operowania pojęciami abstrakcyjnymi lub zdolność analitycznego myślenia; zob. też rozum w Wikipedii
odmiana: (1.1) lp rozum, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) umysł, mądrość, rozsądek, roztropność
antonimy:
wyrazy pokrewne: smysł; czas. rozumieć, rozumować; przym. rozumny; rzecz. zrozumienie
związki frazeologiczne: co głowa, to rozum; chłopski rozum; ćwiczenie rozum sprawuje, przechadzka siły szanuje; pójść po rozum do głowy
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) reason
- dolnołużycki: (1.1) rozym
- esperanto: (1.1) intelekto
- fiński: (1.1) järki
- górnołużycki: (1.1) rozum
- hiszpański: (1.1) razón; (1.2) entendimiento
- islandzki: (1.1) vit n
- jidysz: (1.1) פֿאַרשטאַנד
- niemiecki: (1.1) Verstand m
- rosyjski: (1.1) ум m
- staroegipski: (1.1)
(ỉb) - suahili: (1.1) akili
- węgierski: (1.1) értelem
- włoski: (1.1) ragione
[edytuj] rozum (język górnołużycki)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) rozum
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. rozumić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
