lalka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] lalka (język polski)

wymowa: IPA: [ˈlalka], AS: [lalka]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dziecięca (głównie dziewczęca) zabawka

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza lal|ka, ~ki, ~kę, ~ce, ~ką, ~ce, ~ko; lm liczba mnoga ~ki, ~ek, ~ką, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki przykłady:

(1.1) Od mamy dostałam wczoraj ładną lalkę, jak przyjdziesz do mnie to ci pokażę.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik lala, laleczka, lalkarz; przym. przymiotnik lalkowy
związki frazeologiczne: teatr lalek
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) doll
• chorwacki: (1.1) lutka f rodzaj żeński
• czeski: (1.1) panenka
• duński: (1.1) dukke w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) poupée f rodzaj żeński
• grecki: (1.1) κούκλα f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) muñeca f rodzaj żeński
• litewski: (1.1) lėlė
• łotewski: (1.1) lelle
• niemiecki: (1.1) Puppe f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) кукла f rodzaj żeński
• ukraiński: (1.1) лялька f rodzaj żeński
• węgierski: (1.1) baba