rolnik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] rolnik (język polski)
wymowa: IPA: [ˈrɔlɲik] wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) osoba zajmująca się rolnictwem, zajmująca się gospodarstwem rolnym
- (1.2) absolwent studiów rolniczych, specjalista w dziedzinie rolnictwa
odmiana: przykłady:
- (1.1) W tej wsi mieszkają głównie rolnicy.
- (1.1) Rolnicy często narzekają, gdy pogoda psuje im zbiory.
- (1.2) Zgodnie z rodzinną tradycją musiałem zostać rolnikiem.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) farmer m, chłop m, gospodarz m
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rola f, rolnictwo n; przym. rolniczy, rolny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) farmer, agriculturist
- dolnołużycki: (1.1) rolnikaŕ m
- francuski: (1.1) fermier m
- interlingua: (1.1) agricola, agricultor, cultor
- islandzki: (1.1) bóndi m, sveitamaður m
- jidysz: (1.1) פּויער m (pojer)
- koreański: (1.1) 농부
- niemiecki: (1.1) Bauer m
- rosyjski: (1.1) земледе́лец m, (1.2) агра́рник m
- slovio: (1.1) земделател/zemdelatel
- suahili: (1.1) mkulima
- szwedzki: (1.1) jordbrukare w; lantbrukare w; bonde w
- wilamowski: (1.1) poüer m
