rolnik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] rolnik (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) osoba zajmująca się rolnictwem i gospodarstwem rolnym
- (1.2) absolwent studiów rolniczych, specjalista w dziedzinie rolnictwa
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rolnik rolnicy dopełniacz rolnika rolników celownik rolnikowi rolnikom biernik rolnika rolników narzędnik rolnikiem rolnikami miejscownik rolniku rolnikach wołacz rolniku rolnicy
- przykłady:
- (1.1) W tej wsi mieszkają głównie rolnicy.
- (1.1) Rolnicy często narzekają, gdy pogoda psuje im zbiory.
- (1.2) Zgodnie z rodzinną tradycją musiałem zostać rolnikiem.
- składnia:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) farmer, agriculturist
- arabski: (1.1) مزارع, فلاح
- dolnołużycki: (1.1) rolnikaŕ m
- esperanto: (1.1) agrokulturisto, agrikulturisto
- francuski: (1.1) fermier m
- interlingua: (1.1) agricola, agricultor, cultor
- islandzki: (1.1) bóndi m, sveitamaður m
- jidysz: (1.1) פּויער m (pojer)
- koreański: (1.1) 농부
- niemiecki: (1.1) Bauer m
- nowogrecki: (1.1) αγρότης m
- rosyjski: (1.1) земледе́лец m, (1.2) агра́рник m
- slovio: (1.1) zemdelatel (земделател)
- suahili: (1.1) mkulima
- szwedzki: (1.1) jordbrukare w; lantbrukare w; bonde w
- wilamowski: (1.1) pojer m
- włoski: (1.1) agricoltore m
- źródła:
