er

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Er, ER

Spis treści

[edytuj] -er (język angielski)


wymowa: wymowa amerykańska
znaczenia:
przyrostek

(1.1) -er - w połączeniu z czasownikiem oznacza wykonawcę czynności


przykłady:

(1.1) work ("pracować") → worker ("pracownik")


etymologia:
uwagi: zob. też ee

[edytuj] er (język duński)


znaczenia:
czasownik

(1.1) forma osobowa → være (być)

przyrostek

(2.1) -er w połączeniu z czasownikiem oznacza wykonawcę czynności


przykłady:

(2.1) arbejde ("pracować") → arbejder ("pracownik")

[edytuj] er' (esperanto)


znaczenia:
przyrostek

oddzielna jednostka


przykłady:

sabl' (piasek) → sabl'er' (ziarnko piasku)


etymologia:
uwagi:

[edytuj] er (język farerski)


znaczenia:
czasownik w formie osobowej

(1.1) (on/ona/ono) jest


przykłady:

(1.1) Hvar er hann?Gdzie on jest?


uwagi: z języku farerskim czasownik być nie posiada bezokolicznika

[edytuj] er (język niemiecki)


wymowa: IPA: /ʔeɐ̯/ posłuchaj, /ʔɛʁ/ posłuchaj; ihm /iːm/ ihm; ihn /iːn/ ihn
znaczenia:
zaimek osobowy, trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski

(1.1) on

przyrostek

(2.1) ...w połączeniu z tematem czasownika oznacza wykonawcę czynności rodzaju męskiego

odmiana: (1.1) er, seiner, ihm, ihn; (2.1) tworzy zawsze odmianę: lp der -er, ~s, ~, ~; lm ~, ~, ~n, ~
przykłady:

(1.1) Er kennt meinen Bruder nicht.On nie zna mojego brata.
(2.1) arbeitenArbeiter, fahrenFahrer, lehrenLehrer

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
etymologia:
uwagi: (1.1) zob. też: ich ~ du ~ sie ~ es ~ wir ~ Ihr; (2.1) forma żeńska powstaje z przyrostkiem -erin

[edytuj] er (język norweski (bokmål))


wymowa:
znaczenia:
forma osobowa czasu teraźniejszego czasownika → være

[edytuj] er (język norweski (nynorsk))


wymowa:
znaczenia:
forma osobowa czasu teraźniejszego czasownika → vere