er
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] -er (język angielski)
wymowa: wymowa amerykańska
znaczenia:
przyrostek
- (1.1) -er - w połączeniu z czasownikiem oznacza wykonawcę czynności
przykłady:
etymologia:
uwagi: zob. też ee
[edytuj] er (język duński)
znaczenia:
czasownik
przyrostek
- (2.1) -er w połączeniu z czasownikiem oznacza wykonawcę czynności
przykłady:
[edytuj] er' (esperanto)
znaczenia:
przyrostek
- oddzielna jednostka
przykłady:
etymologia:
uwagi:
[edytuj] er (język farerski)
znaczenia:
czasownik w formie osobowej
- (1.1) (on/ona/ono) jest
przykłady:
uwagi: z języku farerskim czasownik być nie posiada bezokolicznika
[edytuj] er (język niemiecki)
wymowa: IPA: /ʔeɐ̯/ posłuchaj, /ʔɛʁ/ posłuchaj; ihm /iːm/ ihm; ihn /iːn/ ihn
znaczenia:
zaimek osobowy, trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski
- (1.1) on
przyrostek
- (2.1) ...w połączeniu z tematem czasownika oznacza wykonawcę czynności rodzaju męskiego
odmiana: (1.1) er, seiner, ihm, ihn; (2.1) tworzy zawsze odmianę: lp der -er, ~s, ~, ~; lm ~, ~, ~n, ~
przykłady:
- (1.1) Er kennt meinen Bruder nicht. → On nie zna mojego brata.
- (2.1) arbeiten → Arbeiter, fahren → Fahrer, lehren → Lehrer
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
etymologia:
uwagi: (1.1) zob. też: ich ~ du ~ sie ~ es ~ wir ~ Ihr; (2.1) forma żeńska powstaje z przyrostkiem -erin
[edytuj] er (język norweski (bokmål))
wymowa:
znaczenia:
forma osobowa czasu teraźniejszego czasownika → være
[edytuj] er (język norweski (nynorsk))
wymowa:
znaczenia:
forma osobowa czasu teraźniejszego czasownika → vere

