całkowity
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] całkowity (język polski)
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) taki, który obejmuje całość; jest pełny, zupełny, kompletny, nie jest ułamkowy, częściowy
- (1.2) mat. będący liczbą całkowitą, czyli dodatnią lub ujemną wielokrotnością jeden, albo zerem
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik całkowity całkowita całkowite całkowici całkowite dopełniacz całkowitego całkowitej całkowitego całkowitych celownik całkowitemu całkowitej całkowitemu całkowitym biernik całkowitego całkowity całkowitą całkowite całkowitych całkowite narzędnik całkowitym całkowitą całkowitym całkowitymi miejscownik całkowitym całkowitej całkowitym całkowitych wołacz całkowity całkowita całkowite całkowici całkowite
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) mat. liczba całkowita
- synonimy:
- (1.1) cały
- antonimy:
- (1.1) niepełny, częściowy, połowiczny, ułamkowy
- wyrazy pokrewne:
- przysł. całkowicie, całkiem
- przym. cały
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) total (1.2) integer
- czeski: (1.1) úplný
- esperanto: (1.1) tuta, kompleta, plena
- hiszpański: (1.1) total, completo, entero; (1.2) entero
- niemiecki: (1.1) gänzlich, vollständig
- szwedzki: (1.1) total
- wilamowski: (1.1) genclich
- włoski: (1.1) completo, intero, totale
- źródła:
