miotła
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] miotła (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) narzędzie służące do zamiatania, zazwyczaj w postaci pęku rózg związanych z jednej strony i przymocowanych do trzonka; symbol czarownicy; zob. też miotła w Wikipedii
- (1.2) przen. coś przypominającego kształtem miotłę (1.1)
- (1.3) bot. zob.: czarcia miotła
- (1.4) bot. zob.: miotła zbożowa
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik miotła miotły dopełniacz miotły mioteł celownik miotle miotłom biernik miotłę miotły narzędnik miotłą miotłami miejscownik miotle miotłach wołacz miotło miotły
- przykłady:
- (1.1) Weź miotłę i pomóż mamie sprzątać.
- (1.1) Czynił to zawsze z nader pilną uwagą i jednym rzutem oka odkrywał najmniejsze źdźbło słomy lub ziarenko kurzu, którego nie zgarnęła miotła służącej. (J. Potocki: Rękopis znaleziony w Saragossie)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) miotło-grabie • latać na miotle
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. mietlica f, zmiotek m, zmiotka f, pomiotło n, mietlarz m
- czas. zamiatać, zmiatać, wymiatać, obmiatać
- przym. zamieciony, zmieciony
- związki frazeologiczne:
- nowa miotła • siedzieć jak mysz pod miotłą • siedzieć cicho jak mysz pod miotłą
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) broom, besom
- chorwacki: (1.1) metla f
- duński: (1.1) kost w
- francuski: (1.1) balai m
- hebrajski: (1.1) מטאטא m
- hiszpański: (1.1) escoba f
- holenderski: (1.1) bezem m
- interlingua: (1.1) scopa
- jidysz: (1.1) בעזעם m
- łaciński: (1.1) scopa f
- niemiecki: (1.1) Besen m
- nowogrecki: (1.1) σκούπα f
- portugalski: (1.1) vassoura f
- rosyjski: (1.1) метла f, веник m
- słowacki: (1.1) metla f
- suahili: (1.1) ufagio
- szwedzki: (1.1) kvast w, sopkvast w
- tetum: (1.1) ai-saar
- włoski: (1.1) scopa f
- źródła:
