słoma

słoma (język polski)

słoma (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈswɔ̃ma], AS: [su̯õma], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) łodygi i liście dojrzałych roślin uprawnych po omłocie; zob. zobacz też słoma w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	słoma
dopełniacz	słomy
celownik	słomie
biernik	słomę
narzędnik	słomą
miejscownik	słomie
wołacz	słomo

przykłady:

(1.1) Rolnik przywiózł z pola do domu furę słomy.

składnia:

kolokacje:

(1.1) słoma targana

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik słomianka f rodzaj żeński, słomka f rodzaj żeński

przym. przymiotnik słomiany, słomkowy

związki frazeologiczne:

mieć słomę w butach • słoma z butów wystaje

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) straw f rodzaj żeński
• arabski: (1.1) تبن ,قش
• baskijski: (1.1) lasto
• czeski: (1.1) sláma f rodzaj żeński
• francuski: (1.1) paille f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) paja f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Stroh n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) άχυρο n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) halm w rodzaj wspólny
• wilamowski: (1.1) śtruf

źródła: