czarownica
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
czarownica (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) w wierzeniach ludowych kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia
- (1.2) pot. przen. kobieta stara i brzydka
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik czarownica czarownice dopełniacz czarownicy czarownic celownik czarownicy czarownicom biernik czarownicę czarownice narzędnik czarownicą czarownicami miejscownik czarownicy czarownicach wołacz czarownico czarownice
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- polowanie na czarownice
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) witch, hag
- arabski: (1.1) ساحرة f
- baskijski: (1.1) sorgin; (1.2) atso, sorgin
- duński: (1.1) heks w
- francuski: (1.1) sorcière f
- hiszpański: (1.1) bruja f; (1.2) bruja f
- islandzki: (1.1) galdranorn f, norn f
- japoński: (1.1) 魔女 (まじょ)
- niemiecki: (1.1) Hexe f
- nowogrecki: (1.1) μάγισσα f; (1.2) μάγισσα f
- rosyjski: (1.1) колдунья f, ведьма f
- suahili: (1.1) mchawi
- szwedzki: (1.1) häxa w
- węgierski: (1.1) boszorkány
- wilamowski: (1.1) pyłwajs, heks f
- źródła:
