czarownica

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

czarownica (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌʧ̑arɔvʲˈɲiʦ̑a], ASarovʹńica], zjawiska fonetyczne: zmięk. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) w wierzeniach ludowych kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia
(1.2) pot.  przen.  kobieta stara i brzydka
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Rzuciwszy urok czarownica rechocząc odleciała na miotle.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wiedźma, Baba-Jaga, baba-jaga, reg. śl.  heksa
(1.2) brzydula
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
polowanie na czarownice
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: