źdźbło
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
źdźbło (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) walcowata łodyga trawy lub zboża; zob. też źdźbło w Wikipedii
- (1.2) pot. rzad. bardzo mała ilość czegoś
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik źdźbło źdźbła dopełniacz źdźbła źdźbeł celownik źdźbłu źdźbłom biernik źdźbło źdźbła narzędnik źdźbłem źdźbłami miejscownik źdźble źdźbłach wołacz źdźbło źdźbła
- przykłady:
- (1.1) Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarnko w kłosie.[1]
- (1.2) Szybkość z jaką żyto strzela w źdźbło obniża jednak jego wartość pastewną.[2]
- składnia:
- synonimy:
- (1.2) odrobina, odrobinę, drobina, troszkę, troszeczkę
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- widzieć źdźbło w oku bliźniego, a belki we własnym nie widzieć
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) blade m, culm
- esperanto: (1.1) kulmo
- francuski: (1.1) brin m; (1.2) brin m
- hiszpański: (1.1) brizna f; (1.2) pizca f
- islandzki: (1.1) strá n
- łaciński: (1.1) culmus
- niemiecki: (1.1) Halm m
- nowogrecki: (1.1) κάρφος n; (1.2) ψίχουλο n
- rosyjski: (1.1) стебель m, стебелёк m, соломинка f, травинка f; (1.2) капелька f, малость f, крошка f, частица f
- slovio: (1.1) steblo (стебло)
- szwedzki: (1.1) strå n
- węgierski: (1.1) szár, szál
- źródła:
