źdźbło

źdźbło (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [ʑʥ̑bwɔ], AS: [źʒ́bu̯o]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) długa, walcowata łodyga trawy lub zboża; zob. zobacz też źdźbło w Wikipedii

(1.2) pot. potocznie bardzo mała ilość czegoś

odmiana:

(1.1-2) lp liczba pojedyncza źdźb|ło, ~ła, ~łu, ~ło, ~łem, ~le; lm liczba mnoga źdźb|ła, ~eł, ~ła, ~łom, ~łami, ~łach

przykłady:

(1.1) Tradycja nakazuje, aby na wigilijnym stole kłaść źdźbła słomy lub siana.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) pęd, łodyga, liść (trawy)

(1.2) odrobina, odrobinę, drobina, troszkę, troszeczkę

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik ździebełko, ździebełeczko

przym. przymiotnik źdźbłowy

związki frazeologiczne:

widzieć źdźbło w oku bliźniego, a belki we własnym nie widzieć

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) blade m rodzaj męski
• esperanto: (1.1) kulmo
• francuski: (1.1-2) brin m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) brizna f rodzaj żeński; (1.2) pizca f rodzaj żeński
• islandzki: (1.1) strá n rodzaj nijaki
• niemiecki: (1.1) Halm m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) κάρφος n rodzaj nijaki; (1.2) ψίχουλο n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) стебель m rodzaj męski, стебелёк m rodzaj męski, соломинка f rodzaj żeński, травинка f rodzaj żeński; (1.2) капелька f rodzaj żeński, малость f rodzaj żeński, крошка f rodzaj żeński, частица f rodzaj żeński
• slovio: (1.1) steblo (стебло)
• szwedzki: (1.1) strå n rodzaj nijaki
• węgierski: (1.1) szár, szál

źródła: