źdźbło

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

źdźbło (język polski)[edytuj]

źdźbło (1.2)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ʑʥ̑bwɔ], AS[źʒ́bu̯o]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) bot.  walcowata łodyga trawy lub zboża; zob.  też źdźbło w Wikipedii
(1.2) pot.  liść trawy lub zboża
(1.3) pot. , przen. , rzad.  bardzo mała ilość czegoś
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarnko w kłosie.[1]
(1.3) Szybkość z jaką żyto strzela w źdźbło obniża jednak jego wartość pastewną.[2]
składnia:
kolokacje:
(1.1) źdźbło trawy / zbożastrzelać w źdźbło
(1.3) ani źdźbła prawdy / rozsądku
synonimy:
(1.3) odrobina, odrobinę, drobina, troszkę, troszeczkę
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. 
zdrobn.  ździebełko n , ździebełeczko n 
przym.  źdźbłowy
związki frazeologiczne:
widzieć źdźbło w oku bliźniego, a belki we własnym nie widzieć
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Mk 4,28
  2. William Davies Użytki zielone, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1967, s. 205