kurz

kurz (język polski)

kurz (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [kuʃ], AS: [kuš], zjawiska fonetyczne: wygł. utrata dźwięczności w wygłosie 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pył powstały ze sproszkowanych ziarenek piasku, ziemi itp.

odmiana:

przykłady:

(1.1) Dawno nikt tu nie sprzątał, na meblach jest mnóstwo kurzu.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) pył m rodzaj męski

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik zakurzony

czas. czasownik odkurzać, kurzyć

rzecz. rzeczownik odkurzacz m rodzaj męski

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) dust
• arabski: (1.1) غبار
• bułgarski: (1.1) прах m rodzaj męski
• duński: (1.1) støv n rodzaj nijaki
• francuski: (1.1) poussière f rodzaj żeński
• hebrajski: (1.1) אבק m rodzaj męski (awak)
• hiszpański: (1.1) polvo m rodzaj męski
• jidysz: (1.1) שטויב m rodzaj męski/n rodzaj nijaki (sztojb)
• kazachski: (1.1) шаң, тозаң
• niemiecki: (1.1) Staub m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) σκόνη f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) пыль f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) damm n rodzaj nijaki

źródła:

kurz (język niemiecki)

wymowa:

IPA: /kʊʁts/ wymowa austriacka, kürzer - /ˈkʏʁtsɐ/

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) krótki

odmiana:

(1.1) kurz, st. wyższy stopień wyższy kürzer; st. najwyższy stopień najwyższy am kürzesten

przykłady:

(1.1) Es gibt einen kurzen Weg nach Berlin. → Istnieje krótka droga do Berlina.

składnia:

kolokacje:

(1.1) kurz vor/nach

synonimy:

(1.1) prägnant

antonimy:

(1.1) lang

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

kurz und bündig (krótko i zwięźle)

etymologia:

uwagi:

źródła: