kompromis
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kompromis (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) sposób zakończenia dyskusji lub sporu, w którym obie strony rezygnują z części swoich żądań, chcąc zawrzeć porozumienie; zob. też kompromis w Wikipedii
odmiana: (1.1) lp kompromis, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) osiągać kompromis, zgadzać się na kompromis, dochodzić do kompromisu
synonimy: (1.1) ugoda, konsensus; por. krakowski targ
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. kompromisowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) compromise
- czeski: (1.1) kompromis
- interlingua: (1.1) compromisso
- islandzki: (1.1) málamiðlun f
- japoński: (1.1) 和解
- niemiecki: (1.1) Kompromiss m
- szwedzki: (1.1) kompromiss w
- włoski: (1.1) compromesso m
[edytuj] kompromis (język czeski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) kompromis
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

