idiot

idiot (język angielski)

wymowa:

bryt. brytyjski angielski, amer. amerykański angielski: IPA: /ˈɪd.iː.ət/, SAMPA: /"Id.i:.@t/

Irlandia, Szkocja: IPA: /iːdʒɪt/, SAMPA: /i:dZIt/

wymowa amerykańska

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) idiota

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza idiot, lm liczba mnoga idiots

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) cretin, imbecil, fool, dork

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik idiotic

rzecz. rzeczownik idiocy

przysł. przysłówek idiotically

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

idiot (język czeski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) med. medycyna, medyczny idiota

(1.2) pot. potocznie idiota

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

idiot (język francuski)

wymowa:

wymowa

IPA: [i.djo] m rodzaj męski

IPA: [i.djɔt] f rodzaj żeński

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) med. medycyna, medyczny idiota

(1.2) pot. potocznie idiota

przymiotnik

(2.1) idiotyczny

odmiana:

(1) lp liczba pojedyncza idiot; lm liczba mnoga idiots

(2) lp liczba pojedyncza idiot m rodzaj męski, idiote f rodzaj żeński; lm liczba mnoga idiots m rodzaj męski, idiotes f rodzaj żeński

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.2) idiot utile

synonimy:

(1) imbécile

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik idiote f rodzaj żeński, idiotisme m rodzaj męski, idiotie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

idiot (język szwedzki)

wymowa:

[idi'o:t] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) idiota

odmiana:

(1.1) en idiot, idioten, idioter, idioterna

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik idiotisk

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: