dureń

dureń (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈdurɛ̃ɲ], AS: [durẽń], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) człowiek mało inteligentny

(1.2) rodzaj gry karcianej

(1.3) obraźliwa forma zwrotu do mężczyzny

odmiana:

(1) lp liczba pojedyncza dur|eń, ~nia, ~niowi, ~niem; lm liczba mnoga durni|e, ~ów, ~om, ~ami, ~ach, ~.

przykłady:

(1.1) Ten dureń nie zna nawet tabliczki mnożenia.

(1.2) Chodź zagrać w durnia.

(1.3) Nie pokazuj mi się więcej na oczy, durniu!

składnia:

kolokacje:

(1.1) być durniem

synonimy:

(1.1,3) bałwan, bęcwał, głupiec, głupek, cymbał, debil, idiota, imbecyl, jełop, kretyn, młotek, tępak, tuman, osioł, palant, przygłup, półgłówek

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik durnica f rodzaj żeński, durnota, wydurnianie się

przym. przymiotnik durny, durnowaty

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: głupiec

• angielski: (1.2) durak
• rosyjski: (1.2) дурак m rodzaj męski
• włoski: (1.1) coglione, scemo m rodzaj męski

źródła: