baran

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Baran

[edytuj] baran (język polski)

wymowa: IPA: [ˈbaran] posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool. zoologia samiec owcy

(1.2) pot. potocznie pogard. pogardliwie głupek, idiota

odmiana: (1.1-2) lp liczba pojedyncza baran|, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~ie, ~ie; lm liczba mnoga baran|y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:

(1.1) Biały dywan ze skór baranów, nadzwyczaj puszysty, tłumił zupełnie kroki. (W. Reymont: Ziemia obiecana: Tom pierwszy: Rozdział III)

(1.2) Gdzie się pchasz, baranie!

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) tryk; (1.2) zobacz głupek
antonimy: (1.1) owca
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik baranek, baranina; przym. przymiotnik barani; czas. czasownik dk. dokonany zbaranieć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: Indeks:Polski - Zwierzęta
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) ram, tup; (1.2) moron, blockhead
• chorwacki: (1.1) ovan m rodzaj męski
• duński: (1.1) vædder w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) virŝafo
• hiszpański: (1.1) carnero m rodzaj męski
• jidysz: (1.1) באַראַן m rodzaj męski (baran), ווידער m rodzaj męski (wider)
• niemiecki: (1.1-2) Hammel m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1-2) баран m rodzaj męski
• ukraiński: (1.1) баран m rodzaj męski

[edytuj] baran (slovio)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) baran

odmiana:
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zapis cyrylicą баран