kretyn
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kretyn (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) przest. med. osoba dotknięta wrodzonym zespołem niedoboru jodu, nazywanego dawniej kretynizmem lub matołectwem
- (1.2) obraźliwa forma zwrotu do mężczyzny
- składnia:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. crétin < franc. chrétien < łac. cristianus → niewinny, nieszczęśliwy
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) cretin; (1.2) moron
- francuski: (1.1-2) crétin m
- hiszpański: (1.1) cretino m
- jidysz: (1.2) מאָראָן m (moron)
- niemiecki: (1.1) Kretin m; (1.2) Depp m, Dummkopf m, Trottel m
- nowogrecki: (1.1) κρετίνος m
- rosyjski: (1.1) кретин m
- włoski: (1.1) cretino m, affetto da cretinismo; (1.2) cretino m, imbecille m, ebete m, deficiente m, scimunito m, beota m
- źródła:
