kretyn

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

kretyn (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈkrɛtɨ̃n], AS[kretỹn], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przest. , med.  osoba dotknięta wrodzonym zespołem niedoboru jodu, nazywanego dawniej kretynizmem lub matołectwem
(1.2) przen. , wulg.  obraźliwa forma zwrócenia się do mężczyzny
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) Co za kretyn, tak się spił, że ledwo stoi na nogach, a chce jechać autem!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przest.  matoł
(1.2) obraź.  dureń, debil, idiota, imbecyl, matoł
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  kretynizm m , skretynienie n , skretynianie n , kretyństwo n 
zdrobn.  kretynek m 
forma żeńska kretynka f 
czas.  skretynieć dk. 
przym.  kretyński
przysł.  kretyńsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc.  crétin[1]niewinny (od górali alpejskich upośledzonych umysłowo na skutek niedoczynności tarczycy[2])
(1.2) od (1.1)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło kretyn w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
  2. Katarzyna Kłosińska Kretyn z cyklu Co w mowie piszczy?, audycja Programu Trzeciego Polskiego Radia, 2013-07-03, dostęp online 2013-07-03