orzeł
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] orzeł (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) ornit. duży ptak drapieżny o zakrzywionym dziobie, mocnych szponach i szerokich, deskowatych skrzydłach; zob. też orzeł w Wikipedii
- (1.2) tylna strona monety
- (1.3) przen. zdolna, bystra osoba
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik orzeł orły dopełniacz orła orłów celownik orłowi orłom biernik orła orły narzędnik orłem orłami miejscownik orle orłach wołacz orle orły
- przykłady:
- (1.1) Samice orłów składają jedno lub dwa jaja.
- (1.2) „Orzeł czy reszka?” - spytałem, rzucając monetą.
- (1.3) Orłem to on nie był, ledwo zdał do następnej klasy.
- składnia:
- związki frazeologiczne:
- wywinąć orła • nie jeden orzeł z gęsią cudzołożył • prawda górą lata jak orzeł
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
- tłumaczenia:
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: rewers
- angielski: (1.1) eagle
- arabski: (1.1) نسر ,عقاب
- azerski: (1.1) qartal
- bułgarski: (1.1) орел m
- chorwacki: (1.1) orao m
- czeski: (1.1) orel
- dolnołużycki: (1.1) hodlaŕ m
- duński: (1.1) ørn w
- esperanto: (1.1) aglo
- fiński: (1.1) kotka
- francuski: (1.1) aigle m
- hiszpański: (1.1) águila f; (1.3) hacha f
- holenderski: (1.1) adelaar, arend
- interlingua: (1.1) aquila
- islandzki: (1.1) örn m
- jidysz: (1.1) אָדלער m (odler)
- litewski: (1.1) erelis m
- łaciński: (1.1) aquila
- niemiecki: (1.1) Adler m
- norweski (bokmål): (1.1) ørn
- ormiański: (1.1) արծիվ
- pruski: (1.1) arellis m
- rosyjski: (1.1) орёл m
- rumuński: (1.1) vultur m
- slovio: (1.1) orel (орел)
- słowacki: (1.1) orol m
- szwedzki: (1.1) örn w
- tajski: (1.1) นกอินทรี
- ukraiński: (1.1) орел m
- węgierski: (1.1) sas
- wilamowski: (1.1) oduł
- włoski: (1.1) aquila f
- źródła: