orzeł

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] orzeł (język polski)

orzeł (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈɔʒɛw], AS[ožeu̯]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ornit.  duży ptak drapieżny o zakrzywionym dziobie, mocnych szponach i szerokich, deskowatych skrzydłach; zob.  też orzeł w Wikipedii
(1.2) tylna strona monety
(1.3) przen.  zdolna, bystra osoba
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Samice orłów składają jedno lub dwa jaja.
(1.2) Orzeł czy reszka?” - spytałem, rzucając monetą.
(1.3) Orłem to on nie był, ledwo zdał do następnej klasy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) orzeł przedni / stepowy / czarny / cesarski
(1.2) orzeł czy reszka?
synonimy:
(1.2) rewers
(1.3) as, geniusz
antonimy:
(1.2) reszka, awers
wyrazy pokrewne:
rzecz.  orlik m , zdrobn.  orzełek
rzecz.  orlica, orlę, orlątko, orlik
przym.  orli
związki frazeologiczne:
wywinąć orłanie jeden orzeł z gęsią cudzołożyłprawda górą lata jak orzeł
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: rewers
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach