orzeł
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] orzeł (język polski)
wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zool. duży ptak drapieżny o zakrzywionym dziobie, mocnych szponach i szerokich, deskowatych skrzydłach; zob. też orzeł w Wikipedii
- (1.2) tylna strona monety
- (1.3) przen. zdolna, bystra osoba
odmiana: (1) lp orzeł, orła, orłowi, orła, orłem, orle, orle; lm orł|y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:
- (1.1) Samice orłów składają jedno lub dwa jaja.
- (1.2) "Orzeł czy reszka? "- spytałem, rzucając monetą.
- (1.3) Orłem to on nie był, ledwo zdał do następnej klasy.
składnia:
kolokacje: (1.1) orzeł przedni/stepowy/czarny/cesarski; (1.2) orzeł czy reszka?
synonimy: (1.2) rewers; (1.3) as, geniusz
antonimy: (1.2) reszka, awers
wyrazy pokrewne: rzecz. orlica, zdrobn. orzełek; przym. orli
związki frazeologiczne: wywinąć orła
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia: (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle → rewers
- angielski: (1.1) eagle
- bułgarski: (1.1) орел m
- chorwacki: (1.1) orao m
- czeski: (1.1) orel
- duński: (1.1) ørn w
- esperanto: (1.1) aglo
- fiński: (1.1) kotka
- francuski: (1.1) aigle m
- hiszpański: (1.1) águila f; (1.3) hacha f
- holenderski: (1.1) adelaar, arend
- interlingua: (1.1) aquila
- islandzki: (1.1) örn m
- jidysz: (1.1) אָדלער m (odler)
- łaciński: (1.1) aquila
- niemiecki: (1.1) Adler m
- norweski (bokmål): (1.1) ørn
- rumuński: (1.1) vultur m
- slovio: (1.1) orel / орел
- szwedzki: (1.1) örn w
- ukraiński: (1.1) орел m
- włoski: (1.1) aquila f
