orzeł

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] orzeł (język polski)

orzeł (1.1)


wymowa: wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ornit.  duży ptak drapieżny o zakrzywionym dziobie, mocnych szponach i szerokich, deskowatych skrzydłach; zob.  też orzeł w Wikipedii
(1.2) tylna strona monety
(1.3) przen.  zdolna, bystra osoba

odmiana: (1) lp  orzeł, orła, orłowi, orła, orłem, orle, orle; lm  orł|y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Samice orłów składają jedno lub dwa jaja.
(1.2) „Orzeł czy reszka?” - spytałem, rzucając monetą.
(1.3) Orłem to on nie był, ledwo zdał do następnej klasy.

składnia:
kolokacje: (1.1) orzeł przedni/stepowy/czarny/cesarski; (1.2) orzeł czy reszka?
synonimy: (1.2) rewers; (1.3) as, geniusz
antonimy: (1.2) reszka, awers
wyrazy pokrewne: rzecz.  orlica, orlę, orlątko, orlik; zdrobn.  orzełek; przym.  orli
związki frazeologiczne: wywinąć orła
etymologia:
uwagi: (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki tłumaczenia:

(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle → rewers
Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/orze%C5%82”