tendencja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

tendencja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[tɛ̃nˈdɛ̃nʦ̑ʲja], AS[tẽndncʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) skłonność do czegoś[1]
(1.2) trend, moda
(1.3) stat.  trend, jednostajność wzrostu lub spadku
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) On ma tendencję do wygłaszania długich tyrad.
składnia:
kolokacje:
(1.3) tendencja zwyżkowa, tendencja spadkowa
synonimy:
(1.1) dążność, inklinacja, skłonność[2]
(1.2) kierunek, pot.  moda, trend[2]
(1.3) trend
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  tendencyjny
przysł.  tendencyjnie
rzecz.  tendencyjność
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. SJP.pl.
  2. 2,0 2,1 synonimy.ux.pl.