namiot
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] namiot (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) rodzaj przenośnego schronienia z impregnowanej tkaniny, używanego przez jedną lub więcej osób; zob. też namiot w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik namiot namioty dopełniacz namiotu namiotów celownik namiotowi namiotom biernik namiot namioty narzędnik namiotem namiotami miejscownik namiocie namiotach wołacz namiocie namioty
- przykłady:
- (1.1) Postanowiliśmy spędzić urlop pod namiotem.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) pałatka
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) tent
- arabski: (1.1) خيمة
- chorwacki: (1.1) šator m
- czeski: (1.1) stan
- duński: (1.1) telt w
- esperanto: (1.1) tendo
- francuski: (1.1) tente f
- hebrajski: (1.1) אהל m (ohel)
- interlingua: (1.1) tenta
- islandzki: (1.1) tjald n
- jidysz: (1.1) געצעלט n (gecelt)
- niemiecki: (1.1) Zelt n
- norweski (bokmål): (1.1) telt n
- nowogrecki: (1.1) σκηνή f
- polski język migowy:
(w zapisie )
- portugalski: (1.1) tenda f
- rosyjski: (1.1) палатка f
- slovio: (1.1) tkandom (ткандом)
- szwedzki: (1.1) tält n
- ukraiński: (1.1) намет m
- węgierski: (1.1) sátor
- wilamowski: (1.1) celt n
- włoski: (1.1) tenda f
- źródła:
