bello

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Belobelobeło

bello (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbe.ʎo]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) piękny, ładny
(1.2) wspaniały, dobry
odmiana:
lp bello m, bella ż; lm bellos m, bellas ż
przykłady:
(1.2) Es una bella persona.To wspaniały człowiek.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) lindo, bonito, guapo, hermoso
(1.2) excelente, bueno, noble, encantador
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. belleza
związki frazeologiczne:
bello sexopłeć piękna; bellas letrasliteratura piękna; bellas artessztuki piękne
etymologia:
łac. bellus
uwagi:
źródła:

bello (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) wojna
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) guerra
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. bellar
przym. bellic
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

bello (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) walczyć, prowadzić wojnę

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) Dat. i Abl. sg. n od: bellum
odmiana:
(1.1) bellō, bellāre, bellāvī, bellātum (koniugacja I)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pugno
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bellum, bellātor, bellātrix
czas. belligerō
przym. bellicōsus, bellicus, belliger, bellipotēns
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

bello (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/ˈbɛl.lo/, wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) piękny, ładny
(1.2) elegancki, wyrafinowany
(1.3) zdolny, znakomity
(1.4) dobry, szlachetny
(1.5) przyjemny, szczęśliwy
(1.6) ładny, przyjemny
(1.7) znaczny, okazały, porządny
(1.8) dobry, korzystny
(1.9) ładny, zdrowy
(1.10) (dla wzmocnienia, podkreślenia)

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) piękno
(2.2) ładna pogoda
(2.3) przystojny mężczyzna
(2.4) ukochany
(2.5) (z odcieniem wzmocnienia)
odmiana:
(1.1-10) lp bello m, bella ż; lm belli m, belle ż
(2.1-5) lp bello; lm belli
przykłady:
(1.10) iron. Questa è bella!A to dobre!
(1.10) iron. Bella figura!A to pięknie!
(2.5) Ci vuole del bello e del buono.Trzeba w to włożyć dużo trudu.
(2.5) Cosa stai facendo di bello?Co robisz ciekawego?
(2.5) iron. Adesso viene il bello.A teraz nastąpi najtrudniejsze.
składnia:
kolokacje:
(1.1) bell'uomoprzystojny mężczyznabella donnapiękna kobietabelle artisztuki pięknebelle lettereliteratura pięknafarsi bellostroić sięfarsi bello di qualcosachełpić się czymś
(1.2) bel mondoelegancki świat, elita
(1.3) un bell'artistaznakomity artysta
(1.4) belle manieredobre manieryun bel carattereszlachetny charakter
(1.5) darsi bel tempozabawiać sięfare la bella vitażyć beztrosko
(1.6) bel marespokojne morzebel tempoładna pogodabella stagionewiosna / lato
(1.7) una bella altezzaznaczna wysokośćuna bella spesaduży wydatek
(1.8) una bella ideadobry pomysł
(1.9) avere una bella ceradobrze wyglądać
(1.10) bello e buononajprawdziwszynel bel mezzow samym środkurispondere un bel noodpowiedzieć zdecydowanie nie
(2.1) avere il senso del bellomieć poczucie piękna
(2.5) il bello è cheniewiarygodne jest to, że.. • sul più bellow punkcie kulminacyjnym
synonimy:
(1.1) stupendo, splendido, magnifico, grazioso, carino
(1.2) elegante, fine, raffinato
(1.3) abile, bravo, esperto
(1.4) buono, generoso, nobile
(1.5) felice, piacevole
(1.7) notevole, grande
(1.8) vantaggioso, propizio, proficuo
(1.9) sano, vigoroso, robusto
(2.1) bellezza
(2.2) sereno
(2.3) adone, apollo
(2.4) amato, innamorato, amante, ragazzo, fidanzato, moroso
antonimy:
(2.1) bruttezza
(2.2) maltempo
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. abbellimento, bella ż, belletto m, bellezza ż, beltà ż
przym. bellino, belloccio, bellissimo
przysł. bellamente
czas. abbellirsi, abbellire
związki frazeologiczne:
bel bellopowolutku, bez pośpiechu
bel sessopłeć piękna
etymologia:
łac. bĕllus
uwagi:
(1.1-10) bello zachowuje się przed rzeczownikiem jak rodzajnik określony; w lp przed spółgłoską przyjmuje formę: bel, przed samogłoską: bell', a przed s + spółgłoska lub przed gn, pn, ps, x, z zachowuje formę podstawową: bello; w lm przed spółgłoską przyjmuje formę: bei, a przed samogłoską i przed s + spółgłoska lub przed gn, pn, ps, x, z formę: begli; w lp forma żeńska może zostać skrócona przed samogłoską do: bell'; jeżeli bello stoi po rzeczowniku albo samodzielnie, zachowuje formę podstawową
źródła: