Przejdź do zawartości

przystojny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

przystojny (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [pʃɨˈstɔjnɨ], AS: [pšystoi ̯ny], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. ⓘ
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który cechuje się przyjemną powierzchownością i dobrą postawą, wywołuje przyjemne odczucia estetyczne[1]
(1.2) przest. książk. zgodny z konwenansem, dobrymi obyczajami, czyli „taki, który przystoi”[1].
odmiana:
(1.1-2)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mos/mzwmrzżnmosnmos
mianownikprzystojnyprzystojnaprzystojneprzystojniprzystojne
dopełniaczprzystojnegoprzystojnejprzystojnegoprzystojnych
celownikprzystojnemuprzystojnejprzystojnemuprzystojnym
biernikprzystojnegoprzystojnyprzystojnąprzystojneprzystojnychprzystojne
narzędnikprzystojnymprzystojnąprzystojnymprzystojnymi
miejscownikprzystojnymprzystojnejprzystojnymprzystojnych
wołaczprzystojnyprzystojnaprzystojneprzystojniprzystojne
przykłady:
(1.1) Stern był mężczyzną przystojnym i noszącym się w sposób nieco majestatyczny[2].
składnia:
kolokacje:
(1.2) przystojne zachowanie
synonimy:
(1.1) ładny, urodny, urodziwy, atrakcyjny, interesujący, ponętny; gw. (Śląsk Cieszyński i Górny Śląsk) szwarny, gryfny
(1.2) obyczajny, przyzwoity
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przystojniak m, przystojniaczek m, przystojniacha m, przystojność ż, przystojeństwo n
przysł. przystojnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) Określenie „przystojny” stosowane jest z reguły wobec mężczyzn lub młodzieńców, raczej nie wobec kobiet i dzieci.
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 Hasło „przystojny” w: SJP.pl.
  2. ↑ Ryszard Matuszewski, Alfabet – wybór z pamięci 90-latka, 2004, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=przystojny&oldid=8724046”