trud

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

trud (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[trut], AS[trut], zjawiska fonetyczne: wygł.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ciężka praca, duży wysiłek
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Postanowił nie żałować trudu i doprowadzić sprawę do końca.
składnia:
kolokacje:
(1.1) nie szczędzić trudu • zadać sobie trud • odpocząć po trudzie
synonimy:
(1.1) fatyga, znój
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. trudność
czas. trudnić się, trudnić się, utrudniać
przym. trudny
przysł. trudno
wykrz. trudno
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

trud (esperanto (morfem))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) nalegać, narzucać
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pochodne:
czas. trudi, trudiĝi, altrudi, entrudiĝi
przym. trudiĝema, trudema
rzecz. entrudulo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: