elita

From Wikisłownik
Jump to navigation Jump to search
Podobna pisownia Podobna pisownia: Elita

elita (język polski)[edit]

pronunciation:
IPA[ɛˈlʲita], AS[elʹita], zjawiska fonetyczne: zmięk. pronunciation ?/i
definitions:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) grupa ludzi wyróżniająca się pozytywnie w pewnym środowisku
(1.2) wyodrębniona, niekoniecznie sformalizowana, grupa przywódcza, stanowiąca wzór dla reszty społeczeństwa, kierująca jego życiem i określająca lub przynajmniej wpływająca na kierunek jego rozwoju
inflection:
(1.1-2)
examples:
(1.1) Architekci oprogramowania często wywodzą się z elity programistów i stanowią najbardziej doświadczoną ich grupę.
(1.2) Pomiędzy elitą i masami zachodzą wzajemne, interakcje.[1]
syntax:
collocations:
synonyms:
antonyms:
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
rzecz. elitarność ż, elitaryzm m
przym. elitarny
idioms:
etymology:
łac. eligere[1]
notes:
translations:
sources:
  1. 1,0 1,1 Eugeniusz Zawadzki, Elita władzy i bogactwa w: Dawne i nowe problemy społeczne. Szkice do obrazu społeczeństwa polskiego u progu XXI stulecia pod red. Andrzeja Kojdera, Kancelaria Sejmu, Biuro Studiów i Ekspertyz, Warszawa 2002, s. 77.

elita (język czeski)[edit]

pronunciation:
definitions:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) elita
inflection:
examples:
syntax:
collocations:
synonyms:
antonyms:
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
przym. elitní
idioms:
etymology:
notes:
sources:

elita (język słowacki)[edit]

pronunciation:
definitions:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) elita
inflection:
examples:
syntax:
collocations:
synonyms:
antonyms:
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
przym. elitný
idioms:
etymology:
notes:
sources: