porządny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

porządny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pɔˈʒɔ̃ndnɨ], AS[požõndny], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ą  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dobrze urządzony, wykonany; solidny
(1.2) uczciwy, dobry, szlachetny, prawy, czysty
(1.3) mocny, duży, intensywny
(1.4) lubiący porządek
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Tym razem kup jakieś porządne radio; poprzednie zepsuło się po miesiącu.
(1.2) Marzę o porządnej dziewczynie, która nigdy mnie nie zawiedzie.
(1.3) Spuścili mu porządne manto.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. porządkowy mos, porządek mrz, porządność ż, podporządkowywanie n
przym. porządkowy
przysł. porządnie
czas. porządkować ndk., uporządkować dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: