szczęśliwy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

szczęśliwy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ], AS[ščẽũ̯ślʹivy], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. asynch. ę   wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) odczuwający szczęście
(1.2) przynoszący szczęście
(1.3) korzystny
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Byłem szczęśliwy, gdy przyjęła moje oświadczyny.
(1.2) Aby mieć pewność, że zda egzamin, Hela postawiła na biurku swojego szczęśliwego misia.
(1.3) Szczęśliwym trafem nauczyciel patrzył akurat w inną stronę i ściąganie nie wydało się.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) nieszczęśliwy
(1.2,3) pechowy
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  szczęśliwość f , szczęściara f , szczęściarz m , szczęście n 
przysł.  szczęśliwie
czas.  uszczęśliwiać
związki frazeologiczne:
mieć szczęśliwą rękęurodzić się pod szczęśliwą gwiazdą
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: