uczciwy
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] uczciwy (język polski)
wymowa: IPA: [uʧ̑ˈʨ̑ivɨ], AS: [učʹćivy], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) również w użyciu rzeczownikowym kierujący się uczciwością
- (1.2) zgodny z uczciwością
odmiana: (1) uczciw|y, ~a, ~e, ~i, ~e; stopień wyższy uczciws|zy, ~za, ~ze, ~i, ~ze przykłady:
- (1.1) Mój sąsiad jest bardzo uczciwy: kiedy zauważył, że kasjerka wydała mu za dużo reszty, wrócił się do odległego sklepu, żeby oddać pieniądze.
- (1.2) Moim zdaniem, to jest uczciwa transakcja.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) porządny, sprawiedliwy; (1.2) sprawiedliwy
antonimy: (1.1) rzecz. oszust; (1.2) oszukańczy
wyrazy pokrewne: (1) rzecz. uczciwość; przysł. uczciwie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
