otoczyć

otoczyć (język polski)

wymowa:

IPA: [ɔˈtɔʧ̑ɨʨ̑], AS: [otočyć]

znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) aspekt dokonany od otaczać

odmiana:

(1.1) zob. zobacz: otaczać

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik otaczanie n rodzaj nijaki, otoczak mrz rodzaj męskorzeczowy, otoczenie n rodzaj nijaki

czas. czasownik otaczać

przym. przymiotnik otoczakowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: otaczać

źródła: