kawał

kawał (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈkavaw], AS: [kavau̯] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zgrub. zgrubienie od kawałek

(1.2) pot. potocznie dowcip, śmieszna historyjka

(1.3) psikus

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza kawa|ł, ~ła, ~łowi, ~ł, ~łem, ~le, ~le; lm liczba mnoga ~ły, ~łów, ~łom, ~ły, ~łami, ~łach, ~ły

(1.2) lp liczba pojedyncza kawa|ł, ~łu, ~łowi, ~ł, ~łem, ~le, ~le; lm liczba mnoga ~ły, ~łów, ~łom, ~ły, ~łami, ~łach, ~ły

przykłady:

(1.1) Ukroił sobie kawał chleba do zupy.

(1.2) Powiedział bardzo śmieszny kawał.

składnia:

kolokacje:

(1.2) opowiadać / opowiedzieć / powiedzieć kawał

(1.3) zrobić / wyciąć / wywinąć komuś kawał

synonimy:

(1.2) wic, dowcip, żart, anegdota

(1.3) psikus

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik kawałek m rodzaj męski

czas. czasownik kawałkować

związki frazeologiczne:

(1.2) kawał z brodą

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: kawałek

• angielski: (1.2) joke, (1.3) prank
• duński: (1.2) vittighed w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) pièce f rodzaj żeński, (gros) morceau m rodzaj męski; (1.2) blague f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) pedazo m rodzaj męski, cachom rodzaj męski; (1.2) chiste m rodzaj męski, broma f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.2) pot. potocznie Jux m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) (μεγάλο) κομμάτι n rodzaj nijaki, μέρος n rodzaj nijaki; (1.2) ανέκδοτο n rodzaj nijaki, πλάκα f rodzaj żeński, αστείο n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.2) анекдот m rodzaj męski
• szwedzki: (1.2) rolighet w rodzaj wspólny

źródła: