samodzielnie

samodzielnie (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌsãmɔˈʥ̑ɛlʲɲɛ], AS: [sãmoʒ́elʹńe], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • -ni… końcówka -ni… • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

przysłówek

(1.1) bez cudzej pomocy, o własnych siłach

(1.2) samotnie, bez innych

odmiana:

przykłady:

(1.1) Nasz synek potrafi już samodzielnie chodzić.

(1.2) Balety mogą być wystawiane samodzielnie lub jako część opery.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik sam mrz rodzaj męskorzeczowy, samodzielność

przym. przymiotnik samodzielny, sam

zaim. zaimek sam

związki frazeologiczne:

etymologia:

zob. zobacz: samodzielny

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.2) alone
• chorwacki: (1.1-2) samostalno
• dolnołużycki: (1.1) samostatnje
• duński: (1.1,2) selvstændingt; (1.2) uafhængigt, autonomt, suverænt
• niemiecki: (1.1) selbstständig

źródła: