wtórny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

wtórny (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który powstał w wyniku przekształcenia, przetworzenia albo jako następstwo czegoś
(1.2) powstały, otrzymany po raz drugi
(1.3) mniej ważny od czegoś
(1.4) naśladowczy, nieoryginalny
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) surowiec wtórny
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  wtórność f , wtórnik m , wtórowanie n , wtórność f 
czas.  wtórować ndk. 
przysł.  wtórnie, po wtóre
licz.  wtóry
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: