prędkość

prędkość (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈprɛ̃ntkɔɕʨ̑], AS: [prẽntkość], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. utrata dźwięczności • nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) tempo zachodzenia jakiegoś zjawiska, w tym również szybkość poruszania, przemieszczania się jakiegoś obiektu

(1.2) fiz. fizyka wielkość wektorowa wyrażająca zmianę wektora położenia w jednostce czasu; zob. zobacz też prędkość w Wikipedii

(1.3) fiz. fizyka wielkość skalarna wyrażająca przebytą drogę w jednostce czasu

odmiana:

przykłady:

(1.1) W tym fachu liczy się prędkość podejmowania decyzji.

(1.2) Jeżeli na ciało nie działa żadna siła, to jego prędkość nie zmienia się.

(1.3) Jego średnia prędkość z całego wyścigu to 203 km/h.

(1.3) Przekroczenie dopuszczalnej prędkości może skończyć się mandatem.

składnia:

kolokacje:

(1.1) zwiększać ~, dopuszczalna ~

(1.2) ~ liniowa/kątowa/średnia/maksymalna/względna, ~ światła/dźwięku

synonimy:

(1.1) szybkość, tempo, pośpiech

(1.3) szybkość

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik prędki

przysł. przysłówek prędko, prędkościowy

rzecz. rzeczownik prędkościomierz

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• arabski: (1.1) سرعة f rodzaj żeński
• esperanto: (1.1-3) rapido
• niemiecki: (1.1-3) Geschwindigkeit f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) скорость f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) hastighet w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) sebesség
• włoski: (1.1) rapidità f rodzaj żeński, velocità f rodzaj żeński

źródła: